Hoe het is om geen baan meer te hebben.

Na dat ik klaar was met mijn werk bij de KRO had ik mezelf voorgenomen om er een gewoonte van te maken om elke week 1 of 2 keer bloggen. En zoals het vaak gaat met het aanleren van nieuwe gewoonte, blijkt het ook deze keer nog niet zo makkelijk te zijn. Elke keer loop ik te worstelen met wat ik dan precies ga vertellen. Wat wil ik laten weten? En waar zijn de mensen die dit lezen in geïnteresseerd. Nu wil ik aan iedereen laten weten hoe het met me gaat, en of het lukt met het ondernemerschap. En ik denk dat velen van jullie dat ook wel willen weten. Daarom ben ik met de volgende simpele vraag gekomen.

Hoe is het om geen baan meer te hebben?
Nou.. Het bevalt goed. Heel erg goed. De vrijheid om zelf te bepalen waar ik mijn aandacht aan geef is iets wat ik heel erg gemist heb. Binnen een grote organisatie ben je vaak met de ideeën van een ander bezig of worden jouw ideeën uiteindelijk toch net iets anders waardoor ze niet meer aansluiten bij je eigenlijke inzet. Iedereen gaat daar op zijn eigen manier mee om. Ik vond het erg interessant om deze dynamiek te ervaren. Ik heb het lang aangekeken en besloten dat het niets voor mij is. Door het opzeggen van mijn contract heb ik ruimte gemaakt om aandacht te geven aan de ideeën die ik in de loop der tijd verzameld heb. Dat ik dit gedaan heb voelt heel erg goed.

Er moet geld binnenkomen
Naast mijn eigen ideeën moet er natuurlijk ook geld binnenkomen. Dat doe ik door me als freelance (interactie) vormgever in de markt te zetten. Wat wel nog even zoeken is, is hoe ik alles naast elkaar ga doen, en dit helder communiceer naar de buiten wereld. Dat is een puzzel die gelukkig bijna klaar is.

Later meer. Meer over de ideeën. En meer over het ondernemen.

Nou vooruit hier heb ik kleine een preview